W cukrzycy i głodzie tkanki zachowują swe działanie ketolityczne prawidłowo spalają związki ketonowe

Normalnie poziom ich jest jednak niski i wynosi we krwi około 1,5-2,5 mg % (wyrażonych, jako aceton).
Przy diecie mieszanej normalnie w ciągu 24 godzin wydala się mniej niż 1 g kwasu betaoksymasłowego.
W warunkach nienormalnych, kiedy brak jest węglowodanów, jak np.
w cukrzycy lub podczas głodowania, znaczne ilości piał ketonowych gromadzą się we krwi i moczu.
Ciała ketonowe powstają z kwasów tłuszczowych przy ich niezupełnym utlenieniu.
Bodźcem do powstawania ciał ketonowych jest w tych razach wyczerpanie się glikogenu w wątrobie.
Jeżeli w czasie głodu podamy węglowodany lub choremu na cukrzycę wstrzykniemy insulinę, to ciała ketonowe znikają z krwi i moczu, co przemawia za tym, że w organizmie istnieje związek między, przemianą węglowodanów i tłuszczów.
Dawniej sądzono, że jedna cząsteczka kwasu tłuszczowego daje jedną cząsteczkę ketonu.
Przekonano się jednak później, że wyższe kwasy tłuszczowe dają więcej cząsteczek ketonowy np.
C16H3202 + 502 —> 4C4Hs03.
W cukrzycy i głodzie tkanki zachowują swe działanie ketolityczne prawidłowo spalają związki ketonowe.
Ketosis jest zależna w tych razach od nadprodukcji ciał ketonowych przez wątrobę, a nie od zmniejszenia zużytkowania tych związków w tkankach.
Zmniejszenie glikogenu w wątrobie pobudza tworzenie się ciał ketonowych.
Istnieje przypuszczenie, że układ enzymów wątroby atakuje prędzej węglowodany niż kwasy tłuszczowe, jeśli brak jest glikogenu, to zaczyny atakują i powodują rozpad kwasów tłuszczowych.
Ketogenne są wszystkie kwasy tłuszczowe, a także aminokwasy, jak leucyna, fenilealanina i tyrozyna.
Węglowodany oraz aminokwasy, które mogą przechodzić w cukry, działają antyketogennie.
Regulacja przemiany tłuszczowej, jak to już zaznaczono, jest ściśle związana z regulacją przemiany węglowodanowej.
Skoro glikogen rozpada się w wątrobie i przechodzi do krwi obwodowej w postaci glukozy, to na jego miejsce w wątrobie pojawia się tłuszcz.
Zjawisko to można spostrzegać np.
po wstrzyknięciu adrenaliny, która uruchamia glikogen wątroby.
Badacz radziecki Berlin stwierdził, że po nakłuciu Claude Bernarda jednocześnie ze wzmożoną mobilizacją cukru następuje gromadzenie się tłuszczu w wątrobie.
Ilość glikogenu spadała z 22,61-28,84 % (sucha substancja) na 0,35-2,88 %, a ilość tłuszczu zwiększała się z normalnych 9,69-13,8 % do 21,35-40,1 % (cyt.
wg Nikołajewa).
Jeżeli używanym do tego doświadczenia królikom przecinano uprzednio nerwy trzewne, to po nakłuciu Claude Bernarda ilość glikogenu w wątrobie zmniejszała się, a ilość tłuszczu pozostawała bez zmian.
Rozmaici autorzy na podstawie doświadczeń wykazali, że uszkodzenie okolicy podwzgórza powoduje poważne zaburzenia w przemianie tłuszczowej
[podobne: restauracja katowice, przepisy kulinarne, restauracje katowice ]

Tags: , ,

Komantarze do artykulu sa obecnie zamkniete, popros administratora strony o ich otwarcie jesli chcesz wziasc udzial w dyskusji pod artykulem. Kontakt do administracji w zakladce kontakt.(Mozliwe jest rowniez przeslanie propozycji tematow ktore mozemy uwzglednic w nastepnych naszych artykulach, bedziemy wdzieczni za wasze cenne sugestie i postaramy sie je wykorzystac przy kolejnych wpisach.)

Powiązane tematy z artykułem: przepisy kulinarne restauracja katowice restauracje katowice