UŻYCIE CIĘŻKICH IZOTOPÓW DO BADANIA PRZEMIANY BIAŁKOWEJ

Teoria ta zakładała, że istnieje oddzielny cykl przemiany azotowej endogennej i egzogennej, przy czym przemiana białek endogennych miała być stosunkowo niewielka.
Tej statycznej teorii Rubnera i Fclina przeciwstawili Borsook i Keighleu w roku 1935 nową dynamiczną teorię o nieprzerwanym rozpadzie białek komórkowych, odbywającym się stale nawet przy zachowanej równowadze azotowej.
Badania zjawisk pośredniej przemiany materii za pomocą cząsteczek znakowanych izotopami potwierdziły w pełni teorię Borsooka j Keighleya nieprzerwanej przemiany materii w tkankach, a obaliły poglądy o statyce składników ustroju i istnieniu odrębnej przemiany endogennej i egzogennej.
Na uwagę zasługują tu głównie badania biochemika Schoenheimera.
Uczony ten podawał glicynę i leucynę piętnowaną za pomocą N15 szczurom przez trzy dni.
Szczury znajdowały się w równowadze azotowej.
Po trzech dniach zwierzęta zabijano i szukano izotopu w poszczególnych tkankach.
Okazało się, że 56,5 % podanej leucyny i 44,2 % glicyny zostało wbudowanych w tkanki ustroju.
Jak podaje Braunstein, na anaboliczną syntezę zużytkowuje się około 50 % aminokwasów pokarmowych, azot pozostałych aminokwasów bierze udział w procesach dysymilacyjnych i opuszcza ustrój z moczem.
Izotop N15 występuje normalnie w ilości 0,36 8 % w azocie związków organicznych i nieorganicznych i z tego też względu ciała organiczne, które zostały sztucznie wzbogacone przez N15, nie stanowią dla organizmu związków obcych.
W doświadczeniach Schoenheimera podawano również sole amonowe znakowane za pomocą N15.
Najwięcej izotopu znaleziono w białkach surowicy krwi, w błonie śluzowej jelit, w nerkach, w wątrobie i śledzionie.
Prawie 2% ogólnej ilości zatrzymanego N15 znaleziono w mięśniach, ale N15 został wykryty nawet w takich tkankach, jak ścięgna, o których sądzono, że przemiana w nich jest znikoma.
Kiedy bada się aminokwasy białek tkankowych, to znajdujemy N15 nie tylko w aminokwasach, które znaczyliśmy ciężkim azotem, ale także i w innych aminokwasach, z wyjątkiem lizyny.
Jeśli nacechujemy za pomocą ciężkiego azotu leucynę, to azot ten znajdziemy nie tylko w leucynie białek tkankowych, ale także w glicynie, argininie i tyrozynie, w szczególnie dużej ilości w kwasie asparaginowym i glutaminowym, które biorą żywy udział w procesach transaminacji.
Izotop azotu N15 był stosowany przez Schoenheimera na szeroką skalę, ale w mniejszym zakresie, używano także izotopów C13 i S34.
Izotopy węgla i siarki mają szczególną wartość w ocenie przemiany metioniny.
Już od dawna przeczuwano, że metionina może przeobrazić się w tkankach ustroju w cystynę
[hasła pokrewne: wyposażenie stajni, hologramy na legitymację studencką, kursy fizjoterapia ]

Tags: , ,

Komantarze do artykulu sa obecnie zamkniete, popros administratora strony o ich otwarcie jesli chcesz wziasc udzial w dyskusji pod artykulem. Kontakt do administracji w zakladce kontakt.(Mozliwe jest rowniez przeslanie propozycji tematow ktore mozemy uwzglednic w nastepnych naszych artykulach, bedziemy wdzieczni za wasze cenne sugestie i postaramy sie je wykorzystac przy kolejnych wpisach.)

Powiązane tematy z artykułem: hologramy na legitymację studencką kursy fizjoterapia wyposażenie stajni