Podczas ubijania masła otoczki te są niszczone, niszczy je też i wysoka ciepłota

Ostatecznie, więc jedna cząsteczka laktozy daje 4 cząsteczki kwasu mlekowego, podwyższa to kwaśność mleka i powoduje jego ścinanie się.
Tłuszcz mleka składa się głównie z trój glicerydów kwasu oleinowego, palmitynowego i mirystynowego.
Ogółem znaleziono w maśle 10 kwasów tłuszczowych.
Kwas masłowy, kapronowy, kaprylowy i kaprynowy znajdują się w maśle w większej ilości niż w innych tłuszczach zwierzęcych i roślinnych.
Tłuszcz występuje w mleku pod postacią emulsji składającej się z kuleczek wielkości od 1,0-22 mikronów.
Wielkość kuleczek zależy od rasy krów, sposobu ich żywienia i okresu laktacji.
Kuleczki tłuszczu są chronione przez otoczki złożone z białka.
Otoczki te mają duże napięcie powierzchniowe, toteż utrudniają zbijanie się kuleczek tłuszczowych w większe skupienia.
Podczas ubijania masła otoczki te są niszczone, niszczy je też i wysoka ciepłota.
W skład tłuszczu mleka wchodzi też w niewielkiej ilości lecytyna i cholesterol.
W tłuszczu mleka zawarte są też lipochromy nadające mu swoiste zabarwienie.
Z soli mineralnych znajdujemy w mleku: wapń, fosfor, magnez, sód, chlor, potas, siarkę, żelazo, jod.
Sole mineralne stanowią około 0,7 % mleka.
Odsetek poszczególnych składników jest następujący (w przybliżeniu): Wapń 0,120 % Sód 0,051 % Magnez 0,012 % Chlor 0,106 % Potas 0,143 % Fosfor 0,093 % Siarka 0,034 % Żelazo 0,00024 % Więcej niż 50 % wszystkich soli mineralnych zawartych w mleku stanowią sole wapnia i fosforu (ortofosforan 2- i 3-wapniowy, cytrynian wapnia, wapń związany z kazeiną, fosforan 1- i 2-potasowy, fosforan dwumagnezowy).
Najważniejszym z pierwiastków mineralnych zawartych w mleku jest wapń.
Jest on koniecznie potrzebny, zwłaszcza dla rosnących dzieci.
W zwykłej diecie bezmlecznej często dochodzi do braku wapnia w pożywieniu.
Zawartość wapnia w mleku kobiecym wynosi 0,02 %, białka 1,6 %; w mleku klaczy – wapnia 0,09 %, białka 2,0 %; w mleku krowy – wapnia 0,12 %, białka 3,5 %; w mleku kozy – wapnia 0,14 %, białka 2,1 %; w mleku owcy i świni zawartość wapnia wynosi 0,18 %, a białka 4,9 % i 5,2 %; mleko suki zawiera 0,32 % wapnia i 7,4 % białka; mleko królicy ma aż 0,65 % wapnia i 14,4 % białka (A.
T.
Shohl, Mineral metabclisłn, 1939).
Z powyższych danych wynika, że im szybciej zwierzę rośnie, tym mleko jego zawiera więcej wapnia i białka.
Człowiek podwaja swą wagę po 180 dniach, królik już po sześciu.
Mleko jest stosunkowo ubogie w żelazo i należy pamiętać o tym, że odżywianie małych dzieci przez dłuższy czas wyłącznie mlekiem może doprowadzić do rozwoju niedokrwistości
[hasła pokrewne: makaron na szybko z niczego, fedeńczak, dobrzemitu ]

Tags: , ,

Komantarze do artykulu sa obecnie zamkniete, popros administratora strony o ich otwarcie jesli chcesz wziasc udzial w dyskusji pod artykulem. Kontakt do administracji w zakladce kontakt.(Mozliwe jest rowniez przeslanie propozycji tematow ktore mozemy uwzglednic w nastepnych naszych artykulach, bedziemy wdzieczni za wasze cenne sugestie i postaramy sie je wykorzystac przy kolejnych wpisach.)

DIETETYCY I ICH ROLA W ORGANIZOWANIU ŻYWIENIA W SZPITALACH – ASPIRANCI HIGIENY POKARMOWEJ

W szpitalu lekarze dla zorganizowania prawidłowego leczniczego żywienia muszą mieć wykwalifikowany personel.
W wielu krajach istnieje specjalny zawód dietetyczek.
W ZSRR, gdzie zagadnienie to zostało należycie rozwiązane, istnieją rzesze dietetyków i dietetyczek pracujących w szpitalach, zakładach żywienia zbiorowego i poliklinikach.
W Polsce zorganizowano kursy dla dietetyczek w SGGW.
Największe znaczenie ma praca dietetyczek w szpitalach, gdzie lekarze muszą mieć wykwalifikowanych łączników pomiędzy oddziałem klinicznym i kuchnią szpitalną.
W większych szpitalach powinna być dietetyczka ogólna oraz dietetyczki oddziałowe.
Dietetyczka oddziałowa powinna poznać dokładnie powierzonych jej chorych, ich upodobania, umieć przekonać chorych, że przepisane im diety przyniosą poprawę zdrowia.
Dietetyczka powinna mieć podstawowe wiadomości z chemii, fizjologii, biochemii i bakteriologii, dokładne wiadomości o składzie i właściwościach pokarmów, o zasadach odżywiania i o planowaniu diet dla mniejszej i większej liczby osób, pewne wiadomości ze statystyki i ekonomii, powinna też mieć zdolności pedagogiczne.
Praca dietetyczek stanowi niezwykle cenne uzupełnienie pracy lekarza, dzięki niej można dokładnie ustalić, jakość i ilość pokarmów, zapewnione jest zachowanie odpowiedniej techniki przygotowania dań i ich rozdziału w ciągu dnia.
Inteligentna współpraca między lekarzami, dietetykami, intendentem i kucharzami przynosi wiele korzyści i przyczynia się w wielkiej mierze do polepszenia i urozmaicenia odżywiania szpitalnego.
Pożądane jest, aby w szpitalu istniała komisja, złożona z dyrektora, lekarza dietetyka, dietetyczek, intendenta i naczelnego kucharza, która by raz na 7-10 dni ustalała dania, omawiała stosowane dotychczas diety i planowała pożądane zmiany.
Taki stały nadzór komisji dla spraw żywienia przyczynia się do starannego i urozmaiconego doboru dań w szpitalu i usuwania dostrzeżonych braków i niedociągnięć.
Jak już wspomniano wyżej, istnieje u nas roczny kurs dietetyki dla absolwentek SGGW, jednak dietetyczki te nie są u nas dotychczas dostatecznie wyzyskane.
W ZSRR oprócz licznych kadr dietetyków kształci się również tzw.
aspirantów higieny pokarmowej.
Kształceniem tych aspirantów zajmuje się między innymi także Instytut Odżywiania Akademii Nauk Medycznych.
W czasie swej nauki aspiranci higieny pokarmowe] przygotowują się do pracy higienisty eksperta w dziale higieny pokarmowej i przemysłu żywnościowego.
Aspiranci ci przedstawiają typ wysoko wykwalifikowanych pracowników, ekspertów w dziale higieny żywienia, zdolnych do samodzielnej twórczej pracy
[patrz też: pizza na wypasie, blachodachówki gontopodobne, fedeńczak ]

Tags: , ,

Komantarze do artykulu sa obecnie zamkniete, popros administratora strony o ich otwarcie jesli chcesz wziasc udzial w dyskusji pod artykulem. Kontakt do administracji w zakladce kontakt.(Mozliwe jest rowniez przeslanie propozycji tematow ktore mozemy uwzglednic w nastepnych naszych artykulach, bedziemy wdzieczni za wasze cenne sugestie i postaramy sie je wykorzystac przy kolejnych wpisach.)

Według Goldena objawy radiologiczne w zakresie jelit w schorzeniach niedoborowych mogą przejawiać się w następujący sposób

Według Goldena objawy radiologiczne w zakresie jelit w schorzeniach niedoborowych mogą przejawiać się w następujący sposób: 1) nadmierna ruchliwość, 2) nadmierne napięcie ścian, 3) osłabiona ruchliwość, 3) zmniejszenie napięcia ścian, 4) nieprawidłowa segmentacja, 5) nieprawidłowy rozdział papki barytowej, 6) zmniejszenie lub zwiększenie fałdów błony śluzowej, 7) obecność baniek powietrza i płynu.
Po 2-4 godzinach papka barytowa osiąga przeciętnie okolicę połączenia jelita cienkiego z jelitem ślepym, przy leniwej perystaltyce często dopiero po 6-8 godz.
Obniżone napięcie ścian powoduje zniknięcie normalnych fałdów jelitowych, nieprawidłowa segmentacja jest następstwem zaburzenia rytmu skurczów perystaltycznych.
Bańki gazu wskazują na zaburzenia zdolności wchłonięcia gazów przez błonę śluzową.
Według Widmana w schorzeniach wskutek niedoboru pokarmowego często spotyka się zmniejszoną ruchliwość żołądka, zaburzenia w ruchach jelita cienkiego spostrzega się najczęściej w środkowej jelita krętego (ileum).
Zaburzenia ruchów jelit spotyka się często w niedoborach zespołu witaminy B.
Z powodu braku witamin dochodzi do zaburzeń w utlenianiu śródkomórkowym i do uszkodzenia śródściennego układu nerwowego w jelitach.
Samo wykazanie zaburzeń czynności ruchowej jelit cienkich nie jest swoiste dla żadnego cierpienia; jedynym dowodem, że zmiany te są następstwem niedoborów w odżywianiu, jest ustępowanie ich po zastosowaniu leczenia dietetycznego – kliniczna odpowiedź np.
na leczenie witaminami może być szybka.
DIETETYCY I ICH ROLA W ORGANIZOWANIU ŻYWIENIA W SZPITALACH – ASPIRANCI HIGIENY POKARMOWEJ W ZSRR Do zorganizowania prawidłowego odżywiania w szpitalach konieczny jest wyspecjalizowany personel dietetyczny.
Dla każdego pracownika służby zdrowia jest rzeczą oczywistą, że zagadnienie odżywiania jest jednym z najważniejszych problemów w szpitalu i że do prawidłowego rozwiązania go niezbędna jest specjalna wykwalifikowana obsługa dietetyczna, tak jak do fachowej obsługi apteki czy kancelarii.
W dawnych szpitalach odżywianie chorych było źle postawione.
Lepszy posiłek podawano tylko raz dziennie w porze obiadowej, śniadania i kolacje były zaś zupełnie niewystarczające.
Diety nie były zróżnicowane, co najwyżej istniała dieta ogólna i tzw.
lżejsza (na którą składały się ryby, galarety, mleczne budynie, sucharki itp.
).
Niedostateczne i mało urozmaicone odżywianie odbijało się niekorzystnie, zwłaszcza na chorych przebywających dłuższy czas w szpitalach.
Pod koniec ubiegłego stulecia zaczęto stosować leczenie dietetyczne w uzdrowiskach przeznaczonych do leczenia chorób przemiany materii, schorzeń przewodu pokarmowego, gruźlicy
[patrz też: makaron do lasagne gotować czy nie, blachodachówki gontopodobne, fedeńczak ]

Tags: , ,

Komantarze do artykulu sa obecnie zamkniete, popros administratora strony o ich otwarcie jesli chcesz wziasc udzial w dyskusji pod artykulem. Kontakt do administracji w zakladce kontakt.(Mozliwe jest rowniez przeslanie propozycji tematow ktore mozemy uwzglednic w nastepnych naszych artykulach, bedziemy wdzieczni za wasze cenne sugestie i postaramy sie je wykorzystac przy kolejnych wpisach.)

UŻYCIE CIĘŻKICH IZOTOPÓW DO BADANIA PRZEMIANY BIAŁKOWEJ

Teoria ta zakładała, że istnieje oddzielny cykl przemiany azotowej endogennej i egzogennej, przy czym przemiana białek endogennych miała być stosunkowo niewielka.
Tej statycznej teorii Rubnera i Fclina przeciwstawili Borsook i Keighleu w roku 1935 nową dynamiczną teorię o nieprzerwanym rozpadzie białek komórkowych, odbywającym się stale nawet przy zachowanej równowadze azotowej.
Badania zjawisk pośredniej przemiany materii za pomocą cząsteczek znakowanych izotopami potwierdziły w pełni teorię Borsooka j Keighleya nieprzerwanej przemiany materii w tkankach, a obaliły poglądy o statyce składników ustroju i istnieniu odrębnej przemiany endogennej i egzogennej.
Na uwagę zasługują tu głównie badania biochemika Schoenheimera.
Uczony ten podawał glicynę i leucynę piętnowaną za pomocą N15 szczurom przez trzy dni.
Szczury znajdowały się w równowadze azotowej.
Po trzech dniach zwierzęta zabijano i szukano izotopu w poszczególnych tkankach.
Okazało się, że 56,5 % podanej leucyny i 44,2 % glicyny zostało wbudowanych w tkanki ustroju.
Jak podaje Braunstein, na anaboliczną syntezę zużytkowuje się około 50 % aminokwasów pokarmowych, azot pozostałych aminokwasów bierze udział w procesach dysymilacyjnych i opuszcza ustrój z moczem.
Izotop N15 występuje normalnie w ilości 0,36 8 % w azocie związków organicznych i nieorganicznych i z tego też względu ciała organiczne, które zostały sztucznie wzbogacone przez N15, nie stanowią dla organizmu związków obcych.
W doświadczeniach Schoenheimera podawano również sole amonowe znakowane za pomocą N15.
Najwięcej izotopu znaleziono w białkach surowicy krwi, w błonie śluzowej jelit, w nerkach, w wątrobie i śledzionie.
Prawie 2% ogólnej ilości zatrzymanego N15 znaleziono w mięśniach, ale N15 został wykryty nawet w takich tkankach, jak ścięgna, o których sądzono, że przemiana w nich jest znikoma.
Kiedy bada się aminokwasy białek tkankowych, to znajdujemy N15 nie tylko w aminokwasach, które znaczyliśmy ciężkim azotem, ale także i w innych aminokwasach, z wyjątkiem lizyny.
Jeśli nacechujemy za pomocą ciężkiego azotu leucynę, to azot ten znajdziemy nie tylko w leucynie białek tkankowych, ale także w glicynie, argininie i tyrozynie, w szczególnie dużej ilości w kwasie asparaginowym i glutaminowym, które biorą żywy udział w procesach transaminacji.
Izotop azotu N15 był stosowany przez Schoenheimera na szeroką skalę, ale w mniejszym zakresie, używano także izotopów C13 i S34.
Izotopy węgla i siarki mają szczególną wartość w ocenie przemiany metioniny.
Już od dawna przeczuwano, że metionina może przeobrazić się w tkankach ustroju w cystynę
[hasła pokrewne: pizza z radości, pizza od łysego kraków, fedeńczak ]

Tags: , ,

Komantarze do artykulu sa obecnie zamkniete, popros administratora strony o ich otwarcie jesli chcesz wziasc udzial w dyskusji pod artykulem. Kontakt do administracji w zakladce kontakt.(Mozliwe jest rowniez przeslanie propozycji tematow ktore mozemy uwzglednic w nastepnych naszych artykulach, bedziemy wdzieczni za wasze cenne sugestie i postaramy sie je wykorzystac przy kolejnych wpisach.)

Aminokwasy zawierające siarkę

8.
Aminokwasy zawierające siarkę.
Cystyna jest ciałem macierzystym wielu związków zawierających siarkę.
Pod wpływem redukcji daje dwie cząsteczki cysteiny zawierającej siarkę w grupie – SH.
Uwolniona z cystyny siarka jest głównym źródłem siarczanów w moczu.
Cystyna wchodzi w skład keratyny w skórze, insuliny, z cystyny pochodzi też tauryna, składnik żółci.
Tauryna powstaje przez utlenienie dekarboksylację cysteiny.
Cystyna w naszym pożywieniu może być zastąpiona przez metioninę, Metioninę odkrył w r.
1922 Mueuer, znaleziono ją w produktach hydrolizy drożdży i kazeiny.
Związek ten odgrywa bardzo ważną rolę w pośredniej, przemianie materii, bierze udział w zasadniczych reakcjach biochemicznych ustroju, jak transmetylacja i czynność lipotropowa.
Metionina wywiera też korzystny wpływ na czynność wątroby, jest niezbędnym aminokwasem dla człowieka.
Jeżeli na sześć dni usunie się zupełnie metioninę z pożywienia, to bilans azotowy staje się ujemny, Jak wykazali w roku 1945 Groft i Peters, bilans azotowy u oparzonych staje się ujemny głównie z powodu braku metioniny.
Metionina zapobiega zniszczeniu wątroby przez dostarczanie grup metylowych, należy do ciał lipotropowych.
Działanie lipotropowe kazeiny zależy od dużej zawartości metioniny (3,2%).
Metionina wchodzi też w skład hemoglobiny.
Cząsteczka hemoglobiny zawiera 3 cząsteczki metioniny, 11 cząsteczek histydyny i aż 29 cząsteczek leucyny.
BILANS AZOTOWY Terminu tego używa się na oznaczenia stosunku, jaki zachodzi między pobieraną a wydalaną przez organizm ilością azotu.
Oznaczenie ilości spożytego pokarmu, i wydalanego z moczem azotu pozwala na ustalenie intensywności przemiany azotowej w ustroju.
Liebig pierwszy obliczył zawartość azotu w moczu i doszedł do wniosku, że ilość azotu wydzielonego z moczem może służyć za miernik przemiany białkowej w organizmie zwierzęcym.
Spostrzeżenie to zostało następnie potwierdzone przez doświadczenia Voita na psie.
Człowiek wydala nieco azotu w kale, ale azot ten pochodzi z bakterii, z niewchłoniętych pokarmów, a nie z przemiany białek w organizmie.
Przez skórę wydala się jedynie drobna ilość azotu (około 0,10 g na dobę).
W pewnych okolicznościach (silne poty) może się tą drogą wydalić znaczna ilość mocznika.
Normalnie ilość azotu podanego w pokarmach równa się ilości azotu wydalonej z moczem.
Bilans dodatni w warunkach fizjologicznych występuje u dzieci, zwłaszcza w okresach intensywnego wzrostu, także w okresie rekonwalescencji, ciąży.
Bilans dodatni występuje również po podaniu hormonu wzrostowego i w akromegalii.
Jeśli organizm więcej azotu wydala niż pobiera, bilans jest ujemny
[podobne: pizza bez drożdży kwestia smaku, makaron do rosołu własnej roboty, fedeńczak ]

Tags: , ,

Komantarze do artykulu sa obecnie zamkniete, popros administratora strony o ich otwarcie jesli chcesz wziasc udzial w dyskusji pod artykulem. Kontakt do administracji w zakladce kontakt.(Mozliwe jest rowniez przeslanie propozycji tematow ktore mozemy uwzglednic w nastepnych naszych artykulach, bedziemy wdzieczni za wasze cenne sugestie i postaramy sie je wykorzystac przy kolejnych wpisach.)

Sledzie duszone z cebula

Śledzie duszone z cebulą . Śledzie wymoczyć w wodzie ok. 10 godz. Następnie zalać serwatką i moczyć jeszcze 3-5 godz. Opłukać, sprawić, zdjąć skórę, skrajać filety oddzielając ości, opłukać je i pokrajać w paski. Read the rest of this entry »

Tags: , ,

Komantarze do artykulu sa obecnie zamkniete, popros administratora strony o ich otwarcie jesli chcesz wziasc udzial w dyskusji pod artykulem. Kontakt do administracji w zakladce kontakt.(Mozliwe jest rowniez przeslanie propozycji tematow ktore mozemy uwzglednic w nastepnych naszych artykulach, bedziemy wdzieczni za wasze cenne sugestie i postaramy sie je wykorzystac przy kolejnych wpisach.)

Sledzie swieze po pomorsku

Śledzie świeże po pomorsku . 1 kg śledzi, 2 łyżki smalcu, 50 dag pomidorów, 2 cebule, sól, pieprz lub sproszkowana papryka, cukier 75 dag śledzi, 50 dag gąsek lub maślaków, 3 cebule, 15 dag oliwy lub smalcu, pół pęczka naci pietruszki, sól, pieprz, 3 łyżki mąki, pół szklanki śmietany Obrane warzywa opłukać i zetrzeć na tarce o dużych otworach, wymieszać z połową oliwy (oleju), osolić i udusić, skrapiając w razie potrzeby wodą. Do miękkich warzyw dodać pastę pomidorową. Doprawić do smaku solą i przyprawami, aby potrawa była pikantna. Śledzie opłukać, oskrobać z łusek, sprawić, odciąć głowy i płetwy, skrajać filety, wybrać ości. Read the rest of this entry »

Tags: , ,

Komantarze do artykulu sa obecnie zamkniete, popros administratora strony o ich otwarcie jesli chcesz wziasc udzial w dyskusji pod artykulem. Kontakt do administracji w zakladce kontakt.(Mozliwe jest rowniez przeslanie propozycji tematow ktore mozemy uwzglednic w nastepnych naszych artykulach, bedziemy wdzieczni za wasze cenne sugestie i postaramy sie je wykorzystac przy kolejnych wpisach.)